^Back to Top
facebook

Ο Όμιλος Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού (Ο.Φ.Ε.Π.) δημιουργήθηκε το 2000, με αποστολή την διάσωση και διατήρηση της φυλής του Ελληνικού Ποιμενικού σκύλου ( Ε.Π Ελληνικός Ποιμενικός ) , κυρίως στα πρότυπα που η ζώσα παράδοση μας έχει κληροδοτήσει.

Επισκέπτες

738185
Σήμερα
Εχθές
Τρέχουσα εβδ.
Τρέχων μήνας
Προηγούμενος μήνας
Σύνολο μέχρι σήμερα
117
300
917
14563
22573
738185

Το IP σας είναι : 54.80.33.183
Ωρα : 11:15:21
1

ΠΕΡΙ   ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  ΠΟΙΜΕΝΙΚΟΥ

 
Με αφορμή τα δημοσιεύματα σε κάποια έντυπα σχετικά με τον Ε Π και επειδή κάποιοι εννοούν τη μη απάντηση στις θεωρίες τους ως αποδοχή των θέσεων τους έχω να παρατηρήσω τα κάτωθι.

Η πρόχειρη ενασχόληση με τη μυθολογία γεννά μυθοπλασία, δεν είναι δυνατόν να είναι η βάση της γνώσης. Ούτε και η κίνηση κάποιων «σωτήρων» της φυλής, που ζουν στο αστικό κέντρο και πιθανόν να έχουν συναντήσει μόνο «εκθεσιακά» δείγματα του Ε Π η κατέχουν τυχαία ζώα που προμηθευτήκαν σε εκδρομή της Κυριακής.

Η απαίτηση όλων αυτών, που κατά τα άλλα δηλώνουν θαυμαστές του Ε Π είναι να δημιουργηθούν δυο τύποι η και περισσότεροι στην ίδια φυλή, ούτος ώστε οι μεν να δικαιολογήσουν την αρχαιολατρία τους οι δε να εντάξουν τα πρόχειρα επιλεγμένα ζώα τους σε κάποιο αναγνωρισμένο τύπο.

Όμως η πραγματικότητα είναι άλλη, όσοι θέλουν πραγματικά να ασχοληθούν με τον Ε Π πρέπει να οργώσουν τα βουνά και τα λαγκάδια να περιπλανηθούν στις στάνες και τις στρούγκες να ψάξουν να ρωτήσουν για τους προγόνους των σκύλων να συγκρίνουν και αφού απογοητευτούν από τον υπάρχοντα «πληθυσμό» να συνειδητοποιήσουν την σπανιότητα των άριστων δειγμάτων της φυλής ,να αναλογιστούν το μέγεθος του προβλήματος και να αντιληφτούν την αναγκαιότητα της ίδρυσης ενός ομίλου φυλής του Ε Π.

Ένα είναι σίγουρο ,δεν είναι αποδεκτή η συμμετοχή τους στη διαδικασία της διατήρησης αυτής της φυλής από τη χόβολη της κατοικίας τους ούτε με τις παρεμβάσεις τους που ταράζουν τα νερά και θολώνουν το τοπίο, ούτε βέβαια με τη συσπείρωση ατόμων σε φατρίες και τη διάδοση των απόψεων τους στα «πηγαδάκια» των εκθέσεων.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι «μιλάμε αυτά που θέλουμε και κάνουμε αυτά που μπορούμε»

Ο Ε.Π είναι εδώ αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εθνικής μας κληρονομίας, είναι η ζώσα παράδοση της κτηνοτροφίας μας και οι παρατηρήσεις μας πρέπει να επικεντρώνονται στις πληροφορίες των τελευταίων 100 χρόνων περίπου , στις μαρτυρίες των γερόντων και τα στοιχεία που υπάρχουν, αποφεύγοντας τις υπερβολές στις αφηγήσεις και τα μυθεύματα των ανθρώπων της υπαίθρου.

Ο Ε Π σκύλος στη συνείδηση του κόσμου είναι ένας. Για εμάς που αγωνιζόμαστε για την αναβίωση της φυλής θεωρούμε ότι ανήκει στην κατηγορία των φυλών της ομάδας «ΔΥΟ-Β» της διεθνούς κυνολογίας. Κατατάσσεται δηλαδή στους μολοσσικούς ποιμενικούς ορεινού τύπου.

Είναι φανερό ότι έχει αφομοιώσει τα μολοσσοειδή χαρακτηριστικά των προγόνων του και εκφράζεται μορφολογικά με αρκετή σαφήνεια και απλότητα στο ΠΡΟΤΥΠΟ που είναι υπόψη του Κ Ο Ε και το οποίο όλοι οι εμπλεκόμενοι με τη διατήρηση της φυλής πρέπει να εφαρμόζουν σαν οδηγό, ακόμη και αν διατηρούν διαφορετική άποψη.

Η μακροχρόνια επαφή ο προβληματισμός και η πολυδιάστατη ενασχόληση μου με αυτή την παραδοσιακή μας φυλή, με πείθουν ότι ο «τύπος» του σκύλου είναι ένας και δεν πρέπει να μας απασχολεί το τρίχωμα, η ουρά, η άλλες λεπτομέρειες της μορφολογίας στο βαθμό που δεν αποτελούν λειτουργικά στοιχεία ικανότητας στην επιβίωση και την χρησιμότητα αυτού του σκύλου.

Αντίθετα ο αποκλεισμός κάποιων αισθητικών στοιχείων όπως π.χ ο χρωματισμός του τριχώματος, θα στερήσει από αυτούς τους όμορφους σκύλους την ποικιλότητα που η σημερινή γονιδιακή δεξαμενή μας δωρίζει.

Το πρόβλημα λοιπόν εστιάζεται στην εξεύρεση ικανού αριθμού άριστων δειγμάτων και λόγο της σπανιότητας των και λόγο της υποκειμενικότητας με την οποία κρίνονται οι σκύλοι των κτηνοτρόφων που αποτελούν τα πατρογονικά στον χρόνο εκκίνησης της φυλής κάτω από τη συστηματική εκτροφή που επιχειρούμε.

Είναι απαραίτητο λοιπόν, όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για τη φυλή του Ε Π να εργαστούν :

  • με ζέση για προσφορά και όχι με άρνηση και υστεροβουλία,
  • με αίσθηση ευθύνης και όχι με τη θολούρα της παραφιλολογίας.

Η συσπείρωση ατόμων με αυτές τις αρχές, στα πλαίσια της οργανωμένης κυνοφιλίας είναι σίγουρο ότι θα βρει τις λύσεις στα πρακτικά προβλήματα που θα παρουσιάσει η εκτροφή αφού οργανώσει ορθολογικά μια διαχείριση που δεν θα είναι απομακρυσμένη από τα δρώμενα της ελληνικής υπαίθρου ,θα αντιμετωπίζει το σκύλο πολυδιάστατα και όχι με γνώμονα την επιβολή της αισθητικής.

 

Με τιμή, Νάσος Γιδόγιαννος

 

Δεκέμβριος 1997   

                                           

                                               (Δημοσιεύθηκε στην «ΚΥΝΟΛΟΓΙΑ»)